z a r a w u t

"พี่ทำข้าวผัดอเมริกันกันเถอะ!" เจ้ารุทหุ้นส่วนทำร้านโผล่หน้ามาบอกหลังจากได้รับการยุยงจากนุ เพื่อนที่มานั่งสิงสถิตย์ที่ร้านทุกคืนอยู่ร่วมเดือน(เดือนหน้าก็จะอัพเกรดเป็นเจ้าของร้านที่อยู่ติดกันแล้ว เพิ่งไปเซ้งมาหมาดๆ) ตลอดเดือนเศษๆที่ผ่านมานุมักจะมาพร้อมกับไอเดียทำนั่นทำนี่มาใหม่ๆแทบทุกวัน ซึ่งก็เวิร์คบ้างไม่เวิร์คบ้าง แต่เจ้ารุทมันก็รับมาลองแทบจะทุกไอเดีย

คราวนี้เริ่มจากใครสักคนพูดถึงข้าวผัดอเมริกันขึ้นมา เจ้ารุทก็ไม่รอช้าโผล่หน้าเข้ามาในครัวบอกให้ผมลองทำ ตอนนั้นผมยังนึกไม่ค่อยออกว่าข้าวผัดอเมริกันมันหน้าตาเป็นยังไง ก็เลยยังไม่ได้ทำ ตั้งใจว่าจะเก็บไว้หาข้อมูลก่อนค่อยลองทำวันหลัง

แต่คงไม่ทันใจเจ้ารุทกับนุ มันก็เลยเข้าไปมั่วทำกันเอง แต่แทนที่จะใช้ข้าวผัด(พอดีวันนั้นข้าวไม่ได้หุงไว้) มันก็เลยใช้มาม่าผัดแทน ใส่ลูกเกดใส่ซอสมะเขือแล้วดันทะลึ่งใส่เครื่องปรุงมาม่าหมูสับลงไปเสร็จสรรพ ทำเสร็จก็ออกมานั่งกินทำหน้าปุเลี่ยนๆ ผมเองก็ไม่กล้าลองชิม ไม่รู้เหมือนกันว่ามันรสชาติเป็นยังไง หลังจากวันนั้นเจ้ารุทก็เงียบไปไม่พูดถึงข้าวผัดอเมริกันอีกเลย

สองสามวันก่อนก็ต้องแวะไปซื้อของเข้าร้านที่แมคโครตามปรกติ เดินผ่านกระป๋องถั่วลันเตา ก็เลยนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ก็เลยซื้อติดมือกลับไปที่ร้าน แล้วก็มานั่งเปิดกูเกิ้ลหาวิธีทำเหมือนเคย ได้ความรู้ใหม่มาจากบอร์ดพันทิพย์ว่าเจ้าข้าวผัดอเมริกันมันเป็นอาหารไทย

"ต้นตำรับอยู่เมืองไทยครับ สมัย GI ครองเมืองโคราชครับ
(สมัยสงครามเวียดนาม) พ่อครัวนาม "โกเจ๊ก" เป็นผู้ปรุง
ให้บริการกับทหารอเมริกันในสมัยนั้น พอหมดสงคราม
เวียดนามก็เป็นที่นิยมต่อมา เพราะรสชาติอ่อน ๆ
และความรู้สึกที่เหมือนฝรั่ง เลยเป็นที่นิยมต่อมาเรื่อย ๆครับ
ข้อมูลเพิ่มเติม 108 ซองคำถาม เล่ม 11 ครับ "
จากคุณ : เอก

ส่วนวิธีทำก็ไม่ยาก เอาข้าวมาผัดกับถั่วลันเตา ลูกเกด ปรุงรสด้วยซอสมะเขือเทศ เกลือ พริกไทย น้ำตาล (บางคนก็ใช้ซีอิ๊วขาวด้วย) ทานกับไก่ทอด ไส้กรอกแล้วก็ ไข่ดาว แต่งจานด้วยแตงกวา และมะเขือเทศ เป็นอันเสร็จ ออกมาหน้าตาเป็นแบบนี้

แต่ตอนทำจริงผมดันมั่วใส่ หัวหอม มะเขือเทศ และ แครอท หั่นเต๋าลงไปด้วย เพื่อเพื่มสีสันและรสสัมผัส ส่วนเจ้าถั่วลันเตากระป๋อง เปิดฝามาสีสันมันไม่เขียวปรี๊ดปร๊าดเหมือนหน้ากระป๋อง เป็นถั่วสีเขียวตุ่นๆแต่รสชาติก็โอเค  ส่วนไก่ทอดก็ใช้ไก่นิวออลีนที่ซื้อสำเร็จสำหรับเวฟที่อยู่ในตู้เย็นมาชุบแป้งบางๆแล้วทอดแทน (เจ้ารุทบอกให้ใช้แบบเวฟแทนจะเร็วกว่า เอาไว้จะลองทำกินดูว่ามันเวิร์คหรือเปล่า) ทำเสร็จจานแรกก็มีเจ้าศักดิ์เพื่อนอีกคนที่มักจะมานั่งสิงสถิตย์ที่ร้านเป็นหนูลองยารายแรก ศักดิ์ฟาดจานแรกหมดเรียบอย่างรวดเร็ว เหลือแต่กระดูกไก่ เจ้ารุท กับเจ้ากิตเพื่อนอีกคนที่เพิ่งมาถึง พอเห็นก็สั่งกันอีกคนละจาน ก็กินกันได้หมดเกลี้ยงจาน เจ้ารุทเลยไม่รอช้าเอาไปพรีเซนต์ร้านเน็ตข้างๆลูกค้าประจำ เลยได้ออเดอร์มาอีกสองจาน สรุปวันแรกได้ทำไปห้าจาน แล้วก็กินกันได้หมด ไม่มีใครเสียชีวิต เจ้าข้าวผัดอเมริกันก็เลยได้ลงไปสถิตย์อยู่ในเมนูอีกหนึ่งรายการ 

 พอดีว่าคืนเดียวกันนั้น นุก็ทำบาบีคิวมาเลี้ยงเนื่องในโอกาสที่เซ้งร้านข้างๆได้ ก็มีเพื่อนๆมาแจมกันสี่ห้าคน  ส่วนลูกค้าก็ไม่ค่อยมีอีกเหมือนเดิม มีน้องๆนักศึกษาจาก มอ. หลงมานั่งอยู่โต๊ะนึง ก็เลยได้แจมปาร์ตี้บาร์บีคิวกันทั่วหน้า เฮฮาปาร์ตี้รายได้ไม่ดีอีกตามเคย