z a r a w u t

        ช่วงสองสามปีที่ผ่านมากระแสถ่ายพอร์ทเทรทสาวๆมาแรงเป็นพิเศษ คงเพราะกล้องแบบ DSLR มันปรับราคาลงมาให้ชาวบ้านตาดำๆสัมผัสกันได้ อุปกรณ์ถ่ายรูปแบบไฮควอลิตี้ พวกเลนส์เทพ กล้องเทพที่เคยมีแต่พวกเหล่ามือโปรถึงจะมีวาสนาได้ใช้ ก็เริ่มมีมาให้จับต้องกันได้มากขึ้น กระแสเอากล้องเทพไปถ่ายสาวก็เริ่มเกิดขึ้นทุกหัวระแหง เว็บบอร์ดสำหรับตากล้องที่หลงไหลการเก็บภาพสาวงามก็เกิดขึ้นทุกหย่อมหญ้า บรรดาผู้เยี่ยมยุทธ์ทั้งฝีมือและพวกอุปกรณ์โคตรเทพ ต่างได้รับการเชิดชูจากบรรดาสาวก ตั้งตนเป็นเจ้าสำนัก จัดทริปพาสาวกไปถ่ายทอดวิชาถ่ายภาพสาวคาวาอี้กันเป็นว่าเล่น

           ผมเองก็มีโอกาสได้จับเจ้า DSLR มาได้ราวๆปีสองปี แรกๆก็ใช้กล้องออฟฟิซซึ่งได้มาจากการเป่าหูเจ้านาย ได้เจ้าแคนน่อน 350D กับเลนส์คิทกระป๋องๆ มาถ่าย หมู หมา กา ไก่ อยู่เป็นปี (เป็นกล้องออฟฟิซที่ผมเอากลับบ้านแทบทุกวัน) ก่อนที่เจ้านายจะระลึกได้ว่ากรูซื้อมานี่หว่า ว่าแล้วก็ยึดกลับไปให้สามีใช้แทน ก็เลยอดอยากปากแห้งอยู่นาน จนมาถอยอีห้าร้อย(โอลิมปัส) จากเพื่อนของเพื่อนด้วยราคามิตรภาพ พอได้เสียตังค์เองทีนี้ก็เลยถ่ายดะ เริ่มสะสมคลังแสง หาเลนส์หาอุปกรณ์มาเพิ่มไปเรื่อยๆ จนจับพลัดจับผลูได้แคนน่อน 30D มือที่เท่าไหร่ไม่แน่ใจมาในราคาโคตรถูกก็เลยย้ายค่ายเก็บเลนส์กันใหม่ จังหวะเดียวกันนี้ก็โดนพลังด้านมืดดูดเข้าไปสังกัดนีโอโฟโต้ ซึ่งจัดทริปออกไปถ่ายสาวๆเพื่อความโมเอะกันอยู่เนืองๆ

           หลังจากไปแจมถ่ายรูปพอร์ทเทรทบรรดาสาวๆคาวาอี้เป็นที่โมเอะกันสามสี่ทริป ผมก็พบว่าการถ่ายภาพให้โมเอะนี่มันช่างเป็นศาสตร์ที่ล้ำลึกจริงๆเลย นอกจากจะต้องเสียตังค์ซื้อกล้องเทพเลนส์เทพกันแล้ว การจัดแสงจัดองค์ประกอบ หยอกล้อนางแบบ คิดท่าโพสต์ และรอจังหวะโมเอะ เพื่อที่จะลั่นชัตเตอร์ให้ทันเป็นอะไรที่ยากอิ๊บอ๋ายเลย ยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมาย

เอาเป็นว่าวันนี้ผมจะมาเล่าเกี่ยวกับขั้นตอนการไปถ่ายภาพให้โมเอะแบบชิลๆ ที่เคยไปแจมกับแก๊งนีโอก็แล้วกัน

   อย่างแรกเลยที่ผมจะเตรียมก่อนไปถ่ายรูปเพื่อความโมเอะ ก็คือ เช็คอุปกรณ์ก่อน หลักๆก็เช็คแบต เช็คเมมฯ ว่าพร้อมหรือเปล่า เอาเลนส์มาเช็ดๆถูๆให้สะอาด เป่าฝุ่นซะให้เรียบร้อย แล้วก็นอนให้เต็มที่ประสาทสัมผัสจะได้ว่องไว ที่สำคัญจะถ่ายพอร์ทเทรทให้งามต้องรีบไปแต่เช้าแสงช่วงเช้าจะเสริมพลังโมเอะให้กับนางแบบเป็นทวีคูณ

    ส่วนใหญ่แล้วนางแบบจะเลท เพราะฉะนั้นควรนัดที่ร้านกาแฟ หรือร้านอะไรก็ได้ที่นั่งรอไปกินไปได้ และควรนัดให้เช้ากว่าที่ต้องการไว้สักชั่วโมง ไม่งั้นจะยิ่งเลทไปกันใหญ่ พอนางแบบมาถึงก็ชวนคุยชวนทานอาหารสร้างความเป็นกันเองกันไปก่อน ขั้นตอนนี้สำคัญต้องทำให้นางแบบคุ้นเคยกับสิ่งแปลกปลอมอย่างเราๆให้ได้โดยเร็ว เวลาถ่ายจะได้ไม่เกร็งกันทั้งสองฝ่าย ก่อนออกเดินทางอย่าลืมซื้อเสบียงและน้ำเตรียมไปให้นางแบบแก้หิวระหว่างทริปด้วย

    ปรกติเรื่องสถานที่ ก่อนออกทริปคนจัดจะเลือกและเซ็ทโปรแกรมเอาไว้คร่าวๆอยู่แล้ว ค่อยไปดูหน้างานกันจริงๆอีกทีว่าจะย้ายหรือจะเปลี่ยนมุมกันยังไง อย่างไปแล้วฝนตก เจอกองขี้หมาเยอะ พระมาปักกรด แพนด้าหลุดจากกรง ก็ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้ากันไป เลือกโลเคชั่นที่มันเข้ากับตัวแบบ และสภาพแสงมันเหมาะกับภาพที่จินตนาการเอาไว้ ฯลฯ

    มาว่ากันถึงเรื่องเลนส์ที่ใช้สำหรับถ่ายพอร์ทเทรท ช่วงเลนส์ที่ได้รับความนิยมสูงก็คงหนีไม่พ้นระยะเทเล ยิ่งถ้าได้เลนส์ เปิดหน้ากล้องได้กว้างๆ ก็จะยิ่งแหล่ม จะได้เน้นตัวนางแบบ และสร้างโบเก้ ละลายฉากหลังให้ ถีบให้นางแบบโดดเด้งคาวาอี้ได้มากขึ้น เลนส์กล้อง SLR จะมีหลายเกรดเลนส์ยิ่งเกรดดีก็ยิ่งราคาแพง คุณภาพของภาพดีขึ้นไปตามราคา ก็เลือกใช้กันตามฐานะและความจำเป็น

           ช่วงเลนส์เทเลที่นิยมใช้กันก็อย่าง 85 หรือ 100 ซึ่งจะได้ระยะกำลังดี ไม่ต้องเข้าไปใกล้และไม่ต้องถอยไปไกลมาก ยิ่งถ้ามี F ต่ำๆเปิดหน้ากล้องได้กว้างๆ ก็ยิ่งจะเสริมความหลอมละลายให้กับวัตถุนอกระยะโฟกัส แล้วก็ช่วยเรื่องสปีดชัตเตอร์ไม่ต่ำจนถือไม่ได้ในสภาพแสงจำกัด ซึ่งแน่นอนว่ามันก็ยิ่งแพงขึ้นด้วยตามลำดับ เลนส์พวกนี้เกิดมาเพื่อสร้างความโมเอะโดยเฉพาะ ยิ่งมีพวกระบบเทพอย่าง IS, VR กันสั่น กันสะเทือน (แต่ไม่กันจน) ทั้งหลายก็ยิ่งสึโค่ย ก็สรรหามาใช้กันได้ตามกำลังทรัพย์

           ถ้างบจำกัดหน่อยแต่อยากได้ความโมเอะแบบหลังละลาย ทางค่ายกล้องก็ไม่ได้ใจร้ายกับลูกค้าจนเกินไปนัก แทบทุกค่ายจะออกเลนส์ 50 ที่ F ราวๆ 1.8 แบบราคาประหยัดให้ใช้กัน คุณภาพที่ได้มักจะคุ้มค่าเกินราคา แต่ข้อเสียคือ ระยะการถ่ายอาจจะต้องอาศัยความกล้าเข้าไปคลุกวงใน ใกล้ชิดกับแบบมากหน่อย และเกะกะบังมุมพวกกลุ่มแรกที่รวยกว่า มักจะโดนไล่ให้หลบเป็นปมด้อยให้รู้สึกเก็บกดพอประมาณ

           เลนส์อีกกลุ่มนึงที่ได้รับความนิยมไม่แพ้กันคือกลุ่ม เทเลซูม ช่วงยอดนิยมก็คงจะเป็น 70-200 จะ F2.8 หรือ F4 ก็แล้วแต่กำลังทรัพย์ เลนส์กลุ่มนี้จะทำตัวเป็นหน่วยสไนเปอร์ ต้องคอยออกไปเล็งจากระยะไกล และมักจะโดนเพื่อนๆบังเสมอ ต้องคอยโหวกเหวกบอกให้ชาวบ้านหลบ เลนส์กลุ่มนี้ถ้าเป็นพวก F กว้างๆคุณภาพดีๆมักจะยาวใหญ่และหนัก เหมาะสำหรับตากล้องสุขภาพดี มีกล้ามเล็กน้อยเพราะถ่ายพอร์ทเทรทไม่ใช่ถ่ายนกจะได้เอามาใส่ขาตั้งวางรอได้ ต้องคอยแบกมันวิ่งไปวิ่งมาหามุม ประหนึ่งถือบาซูก้าออกไปรบ

            เลนส์ช่วงอื่นๆก็สามารถเอามาถ่ายสาวๆได้พอกล้อมแกล้ม อย่างช่วงนอมอลซูมอย่าง 17-50  แต่ช่วงนี้คงต้องอาศัยเลนส์ที่เปิดรูรับแสงได้กว้างๆหน่อยถึงจะแหล่ม ถ้าให้ดีกว่านั้นก็มีเลนส์ไวด์ไว้เก็บภาพมุมกว้างเปลี่ยนมุมมองเก็บบรรยากาศฉากหลังบ้าง ได้ภาพที่แปลกตาออกไป ไม่ใช่เน้นกันแต่แบบเพียวๆ

           สรุปก็ใช้ได้แทบทุกช่วงเลยนี่หว่า เอาเป็นว่ามีอะไรก็ใช้อันนั้นแหล่ะ ที่เหลือไปหายืมเอาข้างหน้าก็ได้ พยายามเกาะๆพวกใช้กล้องค่ายเดียวกันไว้ ปัจจัยพื้นๆของการถ่ายสาวๆคาวาอี้ ส่วนหนึ่งก็อยู่ที่การเปิดรูรับแสงให้กว้างๆ หรือไม่ก็ระยะเลนส์ค่อนไปทางเทเลหน่อย เพื่อให้ฉากหน้าฉากหลังมันละลายหายไปเป็นแสงสีเบลอๆ ภาพที่ได้ถึงจะเน้นตัวแบบให้เด้งออกมากระแทกสายตาคนดู แต่หัวใจหลักจริงๆอยู่ที่การจัดองค์ประกอบเสียมากกว่า ยิ่งถ่ายให้ชัดลึกแล้วนางแบบยังดูเด่น ภาพก็ยังดูดี ไม่ต้องอาศัยความเบลอมาขับตัวแบบให้เด่น แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าเทพจริง...

   อุปกรณ์เสริมที่ควรจะมีอย่างเช่น  รีเฟล็ก แฟลช เอาไว้เปิดเงาบนหน้านางแบบ ในกรณีที่ถ่ายในสภาพแสงที่มันไม่อำนวยนัก  ถ้าเอารีเฟล็กไปก็ควรจะหนีบคนถือไปด้วยสักคน จะได้ไม่ต้องมานั่งเกี่ยงกันว่าใครจะถือ ข้อดีอย่างนึงของคนถือรีเฟล็กคือมีสิทธิพิเศษในการยืนจ้องหน้าสบตานางแบบในระยะใกล้ชิดได้ตลอดเวลาโดยไม่มีใครครหา (นอกจากจะออกอาการหื่นจนเกินงาม) ใช้ข้อดีข้อนี้ไปหลอกล่อเพื่อนหื่นๆมาสักคนไม่ใช่เรื่องยาก ส่วนแฟลชถ้าจะใช้ก็ไปศึกษามาให้ดีๆ ว่าจะปรับลดแสง ปรับซิงค์ยังไงให้ออกมาได้อย่างใจ ถ้าใช้ไม่เป็นก็อย่าแบกไปเลย หนักเปล่าๆ แต่ถ้าศึกษาถึงขั้นเทพอาจจะมีใช้แฟลชมากกว่าหนึ่งตัวเอามาซิงค์กันเปิดเงาเล่นแสง ได้ภาพแบบเทพๆให้เหล่าสาวกได้กราบไหว้บูชาได้เหมือนกัน อื่นๆที่ควรจะมีก็พวกแป้งโบ๊ะหน้านางแบบ กระดาษซับมัน พวกพรอพประกอบฉาก เพื่อเพิ่มสีสันให้กับภาพไม่ใช่มีแต่คนกับหลังเบลอๆไร้เรื่องราว อย่าง แว่นตา หมวก ร่ม ผ้าพันคอ ผ้าถุง ผ้าขาวม้า เสื่อ ทิชชู่ ถุงยาง เฮ้ย! ไม่ใช่แล้ว  ฯลฯ

   หามุมและจังหวะให้เข้ากับอุปกรณ์ที่เรามี ปรกติไปถ่ายกับทริปพร้อมๆกันหลายคนก็จะกระจายกำลังกันไปตามระยะเลนส์ที่ตัวเองมี หาจังหวะเข้าทำกันเอง ถ้าจะเดินตัดเลนส์ชาวบ้านก็ร้องขอกันสักคำคงไม่มีใครว่า ถ่ายเสร็จก็รีบฉากหลบออกไป ถ้าให้ดีควรมีหัวครีเอทในการขอท่าทาง สีหน้าหรือ แววตาจากนางแบบได้บ้าง จะได้ไม่ซ้ำกับคนอื่นในทริป อย่าเสียดายเมมฯ ควรกดเผื่อเอาไว้บ้าง ถ้าเล็งในวิวไฟน์เดอร์แล้วเห็นว่าโมเอะ ก็ควรจะรีบรัวไปเลยสักสองสามชุด กันพลาด ช่วงเวลาโมเอะมันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ และมักจะมีแค่แว่บเดียว ถ้าเจอก็อย่ารอช้ารีบยิงไม่ต้องยั้ง

   การออกไปถ่ายนางแบบสาวๆ จัดว่าเป็นโอกาสอันดีที่คุณจะสามารถใช้มุขเสี่ยวๆกับคนหน้าตาดีได้โดยไม่ต้องกลัวว่าจะมีตีนที่ไหนลอยมากระทบหน้า แต่ก็ควรจะดูสถานการณ์บ้าง จุดประสงค์เพื่อเรียกรอยยิ้มจากนางแบบ ไม่ก็เรียกสีหน้าพะอืดพะอม ขึ้นอยู่กับมุขที่ใช้ แต่การได้ปฏิสัมพันธ์กับสาวสวยเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยมีโอกาสเกิดขึ้นบ่อยนักในชีวิตประจำวันอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นจงกอบโกยให้เต็มที่ แต่อย่าให้เกินงาม เพราะเพื่อนร่วมก๊วนอาจจะถีบเอาได้

   ที่เหลือก็แล้วแต่มุมมอง ความคิดสร้างสรรค์ และเวรกรรมของคนถ่ายแล้วว่าจะออกมาเป็นยังไง

   ถ่ายเสร็จแล้วเอากลับมาบ้าน ขั้นตอนต่อไปที่ต้องทำก็คือ การโปรเซส ภาพโมเอะๆที่เห็นๆกันอยู่เกลื่อนตามเว็ปไซต์ต่างๆ โดยส่วนใหญ่แล้ว ผ่านการโปรเซสแทบทั้งสิ้น ต่อให้เทพขนาดไหนก็ต้องเอามาแต่ง ลบสิวลบเสี้ยน รอยด่างดำ ตีนกา ปรับแสง ปรับเงา ทำหน้าทำนมเด้ง สารพัดจะปรับ อันนี้ก็ต้องไปเสาะหาเคล็ดวิชาการแต่งภาพกันอีก ไม่ต้องเสียใจถ้าเราไปร่วมก๊วนออกทริปใช้กล้องใช้เลนส์ก็แบบเดียวกัน แล้วทำไมคนอื่นรูปออกมาแจ่มๆแต่ของเรานางแบบหน้าตาหมองคล้ำไร้ราศี หรือนมเล็กกว่ากล้องคนอื่น ถ้าอยากทำได้อย่างเขา คุณต้องซ้อมๆแล้วก็ซ้อม หัดทำลองผิดลองถูกลอกการบ้านคนอื่นไปเรื่อยๆ สักวันจะเป็นวันของเรา

  โมเอะทิป

- จะถ่ายมุมพิศดารยังไงก็แล้วแต่ ที่สำคัญที่สุดตาต้องชัด จะชัดข้างเดียวหรือสองข้างก็แล้วแต่ ถ้าเป็นไปได้ควรสร้างประกายตา ด้วยแผ่นสะท้อนแสงหรือแฟลชบางๆ เพื่อให้แบบดูมีชีวิตชีวามากขึ้น

- นางแบบแต่ละคนจะมีมุมคาวาอิ๊ไม่เหมือนกัน พยายามดูแล้วจำเอาไว้ว่ามีตรงไหนบ้าง ต้องทำหน้าแบบไหน ตาแบบไหน ปากแบบไหน ก้มแค่ไหน ฯลฯ ต้องคอยบอกน้องๆเค้าเป็นระยะๆ เพื่อให้ได้มุมที่โมเอะที่สุด

- ดูรูปคนอื่นให้เยอะๆ แล้วจดจำเอาไว้ให้ขึ้นใจว่า เค้าจัดองค์ประกอบกันยังไง ถ่ายครึ่งตัววางยังไง ถ่ายเต็มหน้าวางยังไง การจัดโพสต์ติ้ง ก็หมั่นจำๆให้ติดตาไว้บ้าง

- เตรียมลูกอม ติดกระเป๋าไว้บ้าง เวลานางแบบตากแดดตากลมนานๆ เมื่อคืนอาจจะเที่ยวผับดึกยังต้องมาตื่นเช้า อาจจะมีอาการขาดน้ำตาลกันบ้าง มีไว้ก็ไม่เสียหายแถมเรียกความสนิทสนมกับนางแบบได้อีกต่างหาก

- ควรจะจำชื่อน้องนางแบบให้แม่นๆ จะได้เรียกเวลาขอสายตาให้มองมาที่กล้อง สบตาปิ๊งๆ ให้ใจหวิวได้เต็มปากเต็มคำ จะให้เรียก "น้องๆ!" ตลอดทริป นางแบบอาจมีน้อยใจได้

..................................................................

 รู้สึกว่าจะเขียนยาวเกินไปแล้วสำหรับหนึ่งเอนทรี่ จะมีคนทนอ่านจนจบบ้างมั๊ยเนี่ย? 

..................................................................

ปล1. เอนถี่นี้ดองนานกว่าหนึ่งสัปดาห์เพราะขี้เกียจทำรูป สุดท้ายก็ไปขุดรูปจากทริปเก่าๆมาจับยัดๆลงไป กรอบอาจจะแตกต่างกันบ้าง ขออภัยในความไม่ขยัน...

ปล3. ไปออกรอบกับเขามาก็หลายทริป ผมก็ยังเป็นได้แค่รูกี้(ที่ไม่ใช่รู้ขี้)มือใหม่หัดโมเอะของกลุ่มอยู่เลย ยังต้องฝึกอีกเยอะกว่าจะได้อัพเกรดไปเทียบชั้นกับพวกเทพ ที่ไม่ว่าจะตีลังกากดท่าไหน ให้นางโพสต์ท่าประหลาดยังไง รูปก็ยังออกมาโมเอ๊ะ โมเอะ แทบทุกรูป (มันทำกันได้ยังไงฟร่ะ  )

 ปล3. เปลี่ยนแนวมาเขียนเรื่องถ่ายรูป มันซ้ำกับคนอื่นเขา จะโดนพวกคนอ่านจิตใจคับแคบส่ง EMS มาไซโคให้เลิกเขียน จนเสียเซ้วสลายบล๊อกเหมือนเจ้าวินมันป่าววะเนี่ย...

 ปล4. พิมพ์ผิดพิมพ์ตกเยอะมาก แถมใช้คำประหลาดๆอีกเพียบ สงสัยว่าจะต้องนั่งแก้อีกหลายรอบ เมื่อกี้หลับในกดผิดลบที่พิมพ์ไว้หายไปกว่าครึ่ง ต้องมานั่งแก้ใหม่อีกรอบ เศร้า

edit @ 25 Apr 2008 20:45:47 by zarawut